Oceń wpis  oddane głosy: 5 / 2

Stało się. Założyłem sobie konto w e-Sąd.gov.pl. Albo dokładnie: złożyłem wniosek o takie konto.

Łatwo nie było. Pierwsze podejście skończyło się wrażeniem, że zostałem oszukany -- zmylił mnie krzycząca, czerwona adnotacja odnosząca się do profili rozszerzonych ("profil pełnomocnika zawodowego" i "profil powoda masowego"). Odniosłem wrażenie, że dla szaraka nie ma nic -- a jednak coś jest ("profil podstawowy"). Wystarczy nie klikać.

Sam formularz rejestracyjny nie jest szczególnie ładny ani przyjazny. W zasadzie nie mam pojęcia jakie znaki są dozwolone do zastosowania w haśle -- mam wrażenie, że próba zastosowania znaków specjalnych jak przecinek, średnik czy małpa kończy się komunikatem "podane hasła muszą być takie same", próba podania krótkiego hasła -- informacją, że hasło musi mieć nie mniej niż 8 znaków.

Pewne wątpliwości budzi zakres danych, które należy podać w systemie przy rejestracji. PESEL, dane dowodu osobistego, miejsce urodzenia? No przepraszam -- chcąc wnieść "zwykłe" (papierowe) powództwo nie muszę sądowi się aż tak dokładnie przedstawiać.
Wygląda to tak, jakby zwyciężyło przekonanie, że internet nie jest dla poważnych ludzi (hmm patrząc na sprawę Authalii oraz Studio5m.pl przyznaję, że można mieć wątpliwości...)

Po mozolnym wypełnieniu wniosku oraz wysłaniu wniosku dostałem przeuroczy komunikat, iż "zgodność zawartych w nim danych zostanie sprawdzona" (z czym? w jaki sposób?) oraz obietnicą, że po pomyślnej weryfikacji, w ciągu 2 dni roboczych, dostanę na pocztę link aktywacyjny z nazwą konta, po czym będę już "mógł procedować w systemie".

Reasumując: na pewno prościej niż w Orange, mam nadzieję, że rozsądniej, niż w Naszej Klasie, ale co dalej i na co się to zda -- zobaczymy ;-)
Ciekawym jednak na ile formularz nie będzie za trudny dla co poniektórych starszych wiekiem przedstawicieli palestry, no chyba że akurat pojawi się pod ręką aplikant czy praktykant, który wreszcie do czegoś się przyda ;-)

Aha, zaczynam na wszelki wypadek przeglądać stare papiery, bo przecież e-Sad.gov.pl nie służy do jarania się techniczną stroną softu czy sam już nie wiem czym, ale po prostu ściąganiem kasy z drani ;-) Więc jak już kogoś namierzę to może się przekonamy jak działa internetowe postępowanie upominawcze.

 Oceń wpis  oddane głosy: 10 / 2

Wracając na chwilkę do sprawy Stowarzyszenia Authalia.org, które nie ma statusu organizacji zbiorowego zarządzania -- ale uzurpuje sobie ten fakt na podstawie przesłanek, które wielkiego znaczenia nie mają (jeszcze raz odsyłam do pewnego Niewiarygodnego Blogera) -- przypomnijmy, że zdaniem Panów z Authalii status ozz wynika z faktu wpisania w rejestrze sądowym (KRS) Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego jako organu nadzoru nad stowarzyszeniem (co jest jedną z wielu bzdur) -- warto wspomnieć o postanowieniu SR w Olsztynie VIII Wydział Gospodarczy KRS z 21 grudnia 2009 r.

tu można zapoznać się z treścią postanowienia Sądu Rejonowego w Olsztynie w sprawie Stowarzyszenia Authalia.orgOtóż postanowieniem tym (jak sądzę nadal nieprawomocnym) sąd wykreślił MKiDN jako organ nadzoru nad Stowarzyszeniem Authalia.org i wpisał Starostę Powiatu Olsztyńskiego.
Oto twardy dowód (za udostępnienie postanowienia dziękuję Departamentowi Prawnemu MKiDN):

W uzasadnieniu (zachęcam do lektury dokumentu) sąd zwrócił uwagę, iż zgodnie z art. 104 ust. 2 pkt 2 pr.aut. podjęcie przez stowarzyszenie działalności w zakresie organizacji zbiorowego zarządzania wymaga zezwolenia ministra właściwego ds. kultury, a jest ono wydawane po spełnieniu przez organizację kumulatywnie wszystkich przesłanek określonych w ustawie.

Tymczasem MKiDN zezwolenia takiego nie wydało (ba, jak wiemy -- Stowarzyszenie Authalia.org nawet go nie złożyło...), co pozwoliło sądowi na konstatację, iż "w chwili obecnej Stowarzyszenie Authalia.org nie jest organizacją zbiorowego zarządzania prawami autorskimi w rozumieniu ustawy".

Oto i to, co było dla każdego rozsądnego człowieka oczywistą oczywistością, zostało napisane czarno na białym przez sąd -- ten sam sąd, który zdaniem Panów z Authalii udzielił im deus ex machina statusu ozz.
Ciekawym co na to Authalia oraz Kupiony Bloger?
Ba, ciekawym nawet jak PWPW SA zapatruje się na fakt, że są/nie są "partnerem" (vel "partnerem technologicznym") przedsięwzięcia, które ma takie problemy z rozsądnym osądem stanu prawnego?

PS zainteresowanych tematem odsyłam do kolejnych tekstów: Urwali się jak bombka z choinki, Błędy i nieścisłości w modelu prawnym Authalia, Jak to z tym "partnerstwem" czy "patronatem" było, Jaś Majetko, "Wielka beka pod Grunwaldem".

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 2

Tego jeszcze nie było, więc tym razem będzie link ;-)

Oto jak ktoś ma na zbyciu wolne 10 tys. złotych to może sobie kupić portal helpMoney.pl - 1 miejsce na blogu Olgierd Rudak (co to za gramatyka? gdzie tego uczą?).

Co ciekawe Wasz Ulubiony Redaktor (a może już celebryta? dlaczego jeszcze Apple nie przyszło, bym coś im reklamował? Albo browar jakiś?) służy także jako wabik dla chętnych na reklamę w tymże Helpmoney.pl.

Dla potomnych zrzuty ekranu poniżej.

Ogólnie to ja mam kandydaturę do Ig Nobel Polskiego Internetu. Czy w Webstarach jest kategoria dla głupców?

PS aha, ta czcza deklaracja o 1 miejscu na "blogu Olgierd Rudak" to oczywiście kolejny przejaw nieuczciwej konkurencji Studio5m.pl ;-)

PS [3 stycznia]: Wszystko wskazuje na to, że z każdym dniem wartość serwisu rośnie. Jeszcze wczoraj wystarczało 10 tys. złotych by stać się kimś w rodzaju klienta pasera, dziś już należy wysupłać co najmniej czterokrotność tej sumy (aukcja). A jeśli ktoś chciałby mieć pewność, że nikt go nie ubiegnie -- będzie trzeba wyłożyć 100 tys. złotych!!!!
(Cudowna jest też zagrywka z "jak można sprowokować..." -- och jaki czuję się sprowokowany ;-)

Przyznać muszę, że ubolewam, że sam wcześniej nie dostrzegłem wartości merkantylnej mego nazwiska (jutro zgłoszę je jako znak towarowy do UPRP!).
Równocześnie chciałem oświadczyć, że oczywiście niestety nie mam z tym nic wspólnego, tj. nawet grosik z tych 100 tys. do mnie nie przyjdzie... :(

Ale jeśli jest wśród Czytelników jakiś przedsiębiorca, który ma naprawdę dobry pomysł (dobry, czyli wyrafinowany, markowy -- żaden chłam czy inny szajs), to możemy wejść w spółkę. Ja daję markę jako wkład, on swój pomysł ;-)
Zyskami dzielimy się 50/50 ;-)