Oceń wpis  oddane głosy: 23 / 1

Od paru dni dostaję sporo korespondencji odnoszącej się do wysyłanych przez "Kancelarię Prawną Pro Bono" z Białegostoku wezwań w sprawie naruszenia autorskich praw majątkowych poprzez bezprawne rozpowszechnianie utworów w sieciach p2p. Takie są skutki zabrania głosu w sprawie "Hapro Media" (to najchętniej komentowany tekst z LA) -- a że w ogóle nie mam zdrowia odpisywać na takie pytania, postanowiłem ustosunkować się zbiorczo i publicznie.
(Od dziś każdy, kto napisze do mnie cokolwiek w kwestii "dostałem wezwanie, co robić?" niech będzie pewien, że jego listel w pierwszej sekundzie powędruje do spamów.)

Zanim jednak wypowiem się -- w punktach, bo tak mi łatwiej -- pozwolę sobie pokazać dwa wzory dokumentów, które otrzymałem i na ich podstawie wyrobiłem sobie stanowisko (a także na podstawie danych p. Dariusza Puczydłowskiego z rejestru REGON).

Oto wzór wezwania do zapłaty jakie otrzymują "podpadnięci" Kancelarii Prawnej Pro Bono:

a tak wygląda ugoda jaką Kancelaria Prawna Pro Bono wysyła do "naruszycieli":

• nic nie wskazuje na to, iżby Pan Dariusz Puczydłowski miał być adwokatem bądź radcą prawnym. Takiego nazwiska nie ma na liście radców białostockiej OIRP, ani wśród adwokatów z Izby Adwokackiej w Białymstoku. Efektu nie daje także kwerenda w wyszukiwarce KIRP, jak i w Krajowym Rejestrze Adwokatów. Oznacza to, że p. Puczydłowski prowadzi działalność gospodarczą na podstawie wpisu do EDG -- co oczywiście nie jest w żaden sposób naganne (i w tym zakresie jego klienci w żaden sposób nie są wprowadzani w błąd -- nawet informacja na stronie Kancelarii Prawnej Pro Bono, chociaż nieco nieprecyzyjna (mam na myśli np. zgodę na przetwarzanie danych osobowych), nie budzi wątpliwości: nie mamy do czynienia z adwokatem lub radcą prawnym;
• a dlaczegóż miałoby to być aż takie istotne? Otóż zgodnie z art. 88 kodeksu postępowania karnego pełnomocnikiem strony w postępowaniu karnym może być wyłącznie adwokat lub radca prawny. Tymczasem pełnomocnictwa udzielane p. Puczydłowskiemu -- dysponuję tylko mikroskopijnym skanem, wybaczcie -- obejmują także reprezentację przed prokuraturą.
  Słowem: nie ma sposobu, by Dariusz Puczydłowski, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Prawna Pro Bono, był czyimkolwiek pełnomocnikiem w postępowaniu karnym;
• mało tego: w wezwaniu do zapłaty p. Puczydłowski nazywa siebie "oskarżycielem posiłkowym"... Mili moi, oskarżycielem posiłkowym może być tylko pokrzywdzony, i to tylko w sprawach z oskarżenia publicznego (art. 53 kpk). W tej sprawie rzekomy pełnomocnik nie jest oskarżycielem posiłkowym  -- mógłby być pełnomocnikiem oskarżyciela posiłkowego lub pełnomocnikiem pokrzywdzonego... mógłby, gdyby był adwokatem lub radcą prawnym...
• profesjonalizmu dowodzi także jeszcze jeden passus w owym dokumencie: obiecuje się skruszonemu sprawcy (po zapłaceniu 700 zł odszkodowania) "złożenie wniosku o cofnięcie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa". Abstrahując od konstrukcji słowno-logicznej (powinno być "cofnięcie zawiadomienia" albo -- lepiej "cofnięcie wniosku o ściganie") -- no bo właśnie: przestępstwo, na które powołuje się p. Puczydłowski (art. 116 ust. 2 pr. aut.) jest ścigane, i owszem, z urzędu, ale na wniosek pokrzywdzonego. Samo w sobie zawiadomienie nic nie daje -- musi być wniosek o ściganie (literalnie: żądanie ścigania, bo bez żądania prokuratura w zasadzie nie powinna ruszyć palcem w bucie).
  Ten sam bzdet jest w par. 4 ust. 4 ugody;
• jeszcze słówko o samym aspekcie karnym: nie bardzo znam się na sieciach peer-to-peer, jednak o ile jest to tak, jak się mówi (czyli: pobierając pliki siłą rzeczy udostępniam swoje foldery), to nie da się mówić o umyślności czynu, co jest niezbędne do zakwalifikowania czynu z art. 116 ust. 2 pr.aut. -- będzie to czyn nieumyślny, co pozwala najwyżej na kwalifikację z art. 116 ust. 4 pr.aut.;
• osobnym tematem jest kwestia uzyskania danych osobowych rzekomych naruszycieli: od pół roku nie ma w ustawie o ochronie danych osobowych art. 29 -- a więc w sumie nie da się już posłużyć konstrukcją opisaną przeze mnie tutaj. Owszem, nawet po marcu 2011 r. jest sposób, żeby dane w sprawie podobnej do opisywanej tutaj uzyskać -- ale niewątpliwie będzie to inna metoda, niż opisana w preambule do wezwania;
• i na zakończenie jeszcze jedna wątpliwość: czy nieprawidłowo udzielone (a więc nieważne) pełnomocnictwo nie sprawia, że o czynnościach podejmowanych przez Pro Bono nie da się mówić w kontekście art. 67 ust. 4 pr.aut.? To też jest ciekawy element;
• i na zakończenie: warto sprawdzać czy pokrzywdzona wytwórnia "Green Star" aby z całą pewnością ma prawa do twórczości, o którą bije się Kancelaria Prawna Pro Bono. Bo można odnieść, że nie dla każdego -- i pewnie nie w każdej sprawie -- jest to takie oczywiste...

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 0

A teraz coś całkiem z innej beczki: za Oceanem złożono wniosek patentowy dotyczący... nowego, jeszcze lepszego, sposobu lepienia bałwana śniegowego.
Mało tego, że wniosek został złożony: USPTO udzielił patentu na taką innowację.

O dziwacznej polityce ochrony własności intelektualnej w Stanach pisałem parę razy (i nawet mimo tego Apple nie przestało ścigać ludzi za różne wariacje na temat jabłuszka, ale już T-Mobile zdecydowało się przemalować Erę na fuksjowo), zatem dziś sobie podaruję dalsze dworowanie.

Nadmienię tylko, że nie wiem jak w świetle patentu na bałwanka ze śniegu oceniać różne takie narzekania, że Polska jest mało innowacyjna -- skoro Komisja Europejska bierze pod uwagę także ilość udzielonych patentów. Bo skoro nad Potomakiem można uzyskać skuteczną ochronę dla takich rzeczy, to może nie jest z nami aż tak źle?

A ku pokrzepieniu serc jeszcze jeden obrazek z 25-stronicowego dokumentu. O to właśnie w tym chodzi:

 PS Patent na bałwanka śniegowego ma numer 8,001,991, a udzielono go 6 sierpnia 2011 r. (via Techdirt.com).

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

A więc mamy jasność co do dalszych losów ulepszania dostępu do informacji publicznej: prezydent nowelę podpisał, przeto art. 5a wejdzie w życie -- jednak biorąc pod uwagę tryb prac nad ustawą (chodzi tzw. "wrzutkę Rockiego" dokonaną wbrew ustalonej procedurze legislacyjnej), zapowiedział, że zaraz po jej opublikowaniu w Dzienniku Ustaw, zaskarży nowelizację do Trybunału Konstytucyjnego.

Oczywiście, prezydent mógłby -- ja nadal uważam, że jako strażnik konstytucji (art. 126 ust. 2)  p o w i n i e n  to uczynić, jeśli w jego przekonaniu ustawa zwykła jest niezgodna z ustawą zasadniczą -- odmówić podpisania ustawy już teraz, i od razu posłać ją do Trybunału; niestety, tym razem górę wzięła potrzeba szybkiej implementacji dyrektywy o re-use (to kolejny ciekawy temat: wychodzi na to, że nawet bez planowanego wcześniej rozstrzygnięcia na szczeblu konstytucyjnym "jak się ma EU-prawo do prawa polskiego owe implementacje biorą górę... no i jeszcze: ile to lat niby czekaliśmy na przeniesienie norm do porządku krajowego? Osiem? To czy naprawdę coś się stanie, jeśli poczekalibyśmy jeszcze rok? Albo i 4 lata?) -- więc ustawa będzie, no i będzie ów wniosek do TK.

I w tym miejscu faktycznie dochodzimy do jeszcze innego zagadnienia, które wczoraj zasygnalizował VaGla: nikt nie zmusi prezydenta do złożenia takiego jak trzeba wniosku o zbadanie ustawy z konstytucją. A ponieważ Trybunał bada każdy wniosek -- także ten złożony w ramach kontroli uprzedniej -- w granicach wytyczonych przez stronę, wnioskodawca musi się wysilić i m.in. sformułować zarzuty oraz je uzasadnić.
Co oznacza, że jeśli prezydent nie podziela cudzych wątpliwości co do niezgodności jakiegoś przepisu z ustawą zasadniczą -- a obowiązku takiego nie ma (i nie byłby to precedens w przypadku Bronisława Komorowskiego) -- to nie ma bata, żeby go zmusić do powzięcia takiej wątpliwości. A jeśli poczuje się zmuszony naciskami "opinii publicznej" (ładnie o głosie organizacji przeciwnych art.5a powiedział parę dni temu jakiś związany z PO polityk: lobbing, lobbyści...), to wniosek złoży -- ale będzie on tak napisany, że Trybunał nie będzie miał sposobności naprawdę zająć się wątpliwościami... ale będzie Roma locuta, res iudicata.

Słowem: czekamy na promulgację nowelizacji, czekamy też na inne wnioski dotyczące nieszczęsnego art. 5a ustawy o dostępie do informacji publicznej -- a może już za 2-3 lata sprawa się wyjaśni.

 Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 1

A w ramach przedweekendowego rozluźnienia dwa zdania o ciekawym wyroku Trybunału Sprawiedliwości EU: zgłoszenie do rejestracji europejskiego znaku towarowego przedstawiającego godło Związku Sowieckiego jest niedopuszczalne, bo byłoby to sprzeczne z dobrymi obyczajami i prawem niektórych państw.

Orzeczenie z 20 września 2011 r. w sprawie Couture Tech Ltd. z siedzibą na Brytyjskich Wyspach Dziewiczych przeciwko OHIM (sygn. T-232/10) wydane zostało z odwołania od decyzji odmawiającej rejestracji graficznego znaku towarowego obejmującego symbolikę sowiecką: sierp i młot wpisany w glob ziemski, z górującą nad tym czerwoną zwiezdą i opasanym przez wielkie łapska z kłosów zboża. Odmowa rejestracji wzięła się zaś z tego, że wszelkie odniesienia do totalitaryzmu mogą być odebrane -- zwłaszcza w państwach poddanych komunistycznej opresji -- jako sprzeczne z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami. Co więcej, taka symbolika jest wprost zakazana przez systemy prawne Węgier i Łotwy.

Co do zasady sprzeczność z porządkiem prawnym choćby jednego państwa-członka Wspólnoty uniemożliwia skuteczną rejestrację znaku w OHIM.

Zainteresowany przedsiębiorca odwołał się od decyzji OHIM, wskazując m.in., że ewentualnie nałożone przez niektóre państwa zakazy posługiwania się znakami związanymi z ideologiami totalitarnymi może być niezgodny z gwarancjami wolności słowa wynikającymi z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, zarazem "w odróżnieniu od swastyki konotacje polityczne towarzyszące godłu dawnego ZSRR są rozmyte i przeobraziły się w skojarzenia nawiązujące do prowokacji, powiązanej z pojęciem awangardy, w związku z czym zgłoszony znak towarowy uzyskał „nowy charakter odróżniający" -- jednak Trybunał Sprawiedliwości nie podzielił jego stanowiska. I tak wskazano m.in. przepis węgierskiego kodeksu karnego, w myśl którego karze podlega ten, kto publicznie używa "swastykę, insygnia SS, symbol strzałokrzyżowców, sierp i młot, czerwoną gwiazdę pięcioramienną". Stosowanie takich oznaczeń jako znaku towarowego jest niedopuszczalne także w myśl orzecznictwa węgierskiego Urzędu Własności Intelektualnej. 

Zdaniem Trybunału oznacza to, że w odniesieniu do Węgier konotacja czerwonej gwiazdy i towarzyszących jej sierpa i młota konotacja historyczno-polityczna nadal występuje -- a zatem rejestracja takiego znaku dla całej EU jest niedopuszczalna. Zarazem art. 10 ust. 2 EKPCz przewiduje możliwość ograniczenia, w pewnych sytuacjach, wolności słowa, jednak skoro skarżąca Couture Tech Ltd. nie wskazała żadnych argumentów w zakresie pogwałcenia tejże wolności słowa, Trybunał nie mógł odnieść się do tych zarzutów.

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 0

Oto i dziś jest ten wielki dzień: kolejny Europejski Dzień bez Samochodu, który prasa od paru dni anonsowała: komunikacja zbiorowa za darmo (znów ktoś się wysilił i pozalepiał kasowniki), możliwość dwugodzinnych darmowych przejażdżek rowerami Nextbike (to oczywiście we Wrocławiu) -- generalnie robi się wszystko, żeby ludzie zostawili auta pod domami i pojechali do roboty autobusami i tramwajami (lub rowerami).

Mnie tam namawiać -- do tego ostatniego, bo na pewno nie do komunikacji miejskiej ;-) -- specjalnie nie trzeba, mam jednak rzecz jasna do dodania swoje 0,03 PLN:

• po pierwsze primo trudno ufać tej naszej komunikacji zbiorowej (mówię na przykładzie, który znam najlepiej), która nadal ma olbrzymie problemy z punktualnością oraz komfortem podróży (zimą jeżdżę tramwajem, więc wiem jaki może tam panować ścisk...);
• furda maltretowanie pasażerów, skoro można -- znów Wrocław tylko! -- wyskoczyć z paroma super pomysłami: będzie S-Bahn (coś ucichło?), będzie metro (ale kasy nie ma nawet na zbadanie popsucia torów tramwajowych; nie ma kasy, bo wydali na niedziałającą sygnalizację rowerową);
• przycichło i o metrze? No to co, wybudujemy kolejkę linową przez Odrę, przecież każdy sposób na rozładowanie problemów komunikacyjnych jest dobry...
• no i jakby co zawsze można ludzi przegonić na rowery, niektórzy się nie zniechęcą, nawet mimo tego, że niebezpiecznie jest wśród samochodów -- a nawet na śmieszce rowerowej...

Dlatego też myślę, że korzystając z tego, że to Dzień bez Samochodu, należy złożyć -- właśnie dziś! -- najserdeczniejsze życzenia i podziękowania ludziom, dzięki którym ta cała komunikacja zbiorowa jeszcze jakoś dycha, tramwaje nie są zawsze megaprzepełnione, autobusy zabierają prawie każdego z przystanku: kierowcom aut, którzy codziennie, z mozołem, wytrwale, decydują się na podróż do pracy zakupionymi za wcale nie takie małe pieniądze, zatankowanymi wcale nie tak tanim paliwem.

Bez nich uporu i odwagi te wszystkie tramwaje raz-dwa szlag by trafił, i to niezależnie od tego, czy torowiska zostaną wydzielone na części czy całości tras.