Oceń wpis  oddane głosy: 0 / 0

Wcale nie na marginesie: Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów nałożył srogie kary na kablówki za to, że abonenci nie zostali odpowiednio wcześniej poinformowani o zmianie oferty. I tak UPC Polska ma zapłacić prawie 380 tys. złotych, zaś Multimedia Polska przeszło 200 tys. złotych... (albo -- bo tak się to chyba skończy -- zapłacą klienci tych operatorów...).

Przypomnijmy, że zasada wynikająca z art. 384(1) kodeksu cywilnego jest prosta: strona umowy posługująca się wzorcem (a więc mowa o umowie adhezyjnej, której postanowienia określone są w różnego rodzaju regulaminach, OWU, etc.) może zmienić treść umowy bez konieczności podejmowania negocjacji z klientem, ale najsamprzód ma obowiązek:z kodeksu cywilnego:
art. 384 § 1. Ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, jeżeli został jej doręczony przed zawarciem umowy.
§ 2. W razie gdy posługiwanie się wzorcem jest w stosunkach danego rodzaju zwyczajowo przyjęte, wiąże on także wtedy, gdy druga strona mogła się z łatwością dowiedzieć o jego treści. Nie dotyczy to jednak umów zawieranych z udziałem konsumentów, z wyjątkiem umółw powszechnie zawieranych w drobnych, bieżących sprawach życia codziennego.
§ 4. Jeżeli jedna ze stron posługuje się wzorcem umowy w postaci elektronicznej, powinna udostępnić go drugiej stronie przed zawarciem umowy w taki sposób, aby mogła ona wzorzec ten przechowywać i odtwarzać w zwykłym toku czynności.
art. 384(1) Wzorzec wydany w czasie trwania stosunku umownego o charakterze ciągłym wiąże drugą stronę, jeżeli zostały zachowane wymagania określone w art. 384, a strona nie wypowiedziała umowy w najbliższym terminie wypowiedzenia.

• dostarczyć dokument określający nowe zasady umowne (w pewnych sytuacjach wystarczy powiadomienie np. za pomocą strony internetowej przedsiębiorcy);
• dać klientowi czas do namysłu -- bo zawsze może on się nie zgodzić i przecież ma prawo wypowiedzieć umowę w najbliższym okresie wypowiedzenia.

Jeśli chodzi o te sprawy biję na alarm od lat -- bo przydarza się to wcale nie takim maluczkim, por. casus MultiBanku, który nadal informuje swoich klientów o zmianach w TOiP jak chce (i to mimo niegdysiejszych solennych obietnic poprawy -- o proszę: 28 października zaanonsowano zmianę, która weszła w życie 1 listopada, więc nie dość, że czasu na zastanowienie mało, to jeszcze enigmatyczne zapewnienie "zmiany dotyczą przede wszystkim" powinna zachęcić posiadaczy kart debetowych do przebicia się przez 13-stronicowy plik PDF...).

Dotyczy to każdego rodzaju usługodawcy: zarówno operatorów telewizji kablowych, telekomów, banków, jak i szkół wyższych -- ale tylko, co warto podkreślić, w takim zakresie, w jakim posługuje się on wzorcem umowy właśnie.

A na zakończenie dwa zdania dotyczące uwagi poczynionej na wstępie: czytając o czasem horrendalnych karach (np. prawie 12 milionów złotych zapłacić ma Polkomtel za utrudnianie abonentom rozwiązania umowy i 130 milionów za obstrukcję przeprowadzanej przez UOKiK kontroli) zawsze mam ochotę zapytać: czy Urząd bierze pod uwagę w swoich decyzjach tę okoliczność, że i owszem, karę zapłaci przedsiębiorca -- ale później i tak zbierze tę kasę od swoich klientów? I tak każde prokonsumenckie działanie może skończyć się w dodatkowy ciężar finansowy, którym na końcu i tak obarczony będzie Polak-szarak...

 Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 0

Na wieść o tym, że UOKiK nałożył na PKF Skarbiec (ten sam, co to mi jakaś pijarka pisała, że "Zważywszy na fakt, iż na prowadzonym przez Państwa forum internetowym portalu Money.pl został zamieszczony cały szereg obraźliwych wpisów naruszających w oczywisty sposób dobra osobiste PKF Skarbiec Spółka z o.o. (...)  wzywam Państwa, jako administratora tego portalu, do usunięcia w terminie 3 dni od daty otrzymania niniejszego wystąpienia wszelkich wpisów, które naruszają dobra osobiste PKF Skarbiec Spółka z o.o. (...)") 1,2 mln złotych kary, nie zdzierżyłem -- chwyciłem za pióro.

Jak dowiadujemy się z komunikatu UOKiK poświęconego karze nałożonej na PKF Skarbiec poszło o parę dość poważnych nieprawidłowości.

Po pierwsze klienci PKF Skarbiec byli wprowadzani w błąd co do kosztów udzielonych pożyczek, ponieważ wszelkie wyliczenia mówiły o kwotach 8000 złotych (czyli tak, jak mówi ustawa o kredycie konsumenckim), jednak znając kwotę udzielanej pożyczki przedsiębiorca powinien podawać prawdziwe i rzetelne dane o RRSO (jej zaniżanie na tym etapie miało za zadanie oczywiście zanęcić klientelę do podpisywania umów przedwstępnych).
Tymczasem wyższa w rzeczywistości opłata za udzielenie pożyczki -- o czym klienci dowiadywali się już po podpisaniu umowy -- powodowała chęć wycofania się pożyczkobiorcy z takiego interesu. Sankcją za to była, a jakże, utrata pieniędzy zapłaconych tytułem przygotowania oferty.

Co więcej PKF Skarbiec pozwalał sobie zawyżać kwoty owych opłat przygotowawczych: obliczano ją na podstawie kwoty, o jaką konsumenci się ubiegali -- nie zaś na podstawie faktycznie pożyczonych pieniędzy. W ten sposób przedsiębiorca miał dodatkowy przychód "od niczego".
(Przypomnę w tym miejscu, że zgodnie z przepisami łączna wysokość wszelkich opłat i prowizji związanych z zawarciem umowy o kredyt konsumencki nie może przekraczać 5% kwoty udzielonego kredytu -- zdaniem UOKiK w ten bystry sposób profesjonaliści z PKF Skarbiec obchodzili ów zakaz.)

Oprócz nałożenia kary Urząd nakazał także zmianę praktyk, co jednak nie oznacza, że potencjalni klienci PKF Skarbiec nie muszą mieć się na baczności: decyzja nie jest prawomocna i Skarbcowi przysługuje od niej odwołanie. Natomiast osoby, które dotąd poniosły szkodę wskutek robienia takich interesów, niestety, muszą wystąpić do sądu indywidualnie.

UOKiK podkreśla, że jest to już piąta decyzja dotycząca PKF Skarbiec od 2003 r., ja zaś mogę tylko dodać, że jeden z ciekawszych wpisów w rejestrze klauzul niedozwolonych dotyczy następującego postanowienia umownego: "Oświadczam tym samym, że jestem świadom konsekwencji wynikających z Ogólnych Warunków Umowy Przedwstępnej Pożyczki oraz rezygnuję z jakichkolwiek roszczeń w stosunku do firmy PKF "Skarbiec Sp. z o.o. i jej pracowników" (XVII AmC 103/04 -- skądinąd pod tą sygnaturą jest jeszcze parę innych ciekawych postanowień stosowanych ongiś przez PKF Skarbiec).

Nie ukrywam, że z utęsknieniem czekam dnia, kiedy polski rynek finansowy pozbędzie się takich graczy jak PKF Skarbiec. Ludzie pomstują na banki, na ich (rzekome) złodziejstwo -- tymczasem co tam się dzieje...
 

PS (i ostrzeżenie): PKF Skarbiec sprzedaje swoje usługi także jako "Dobra pożyczka" (dość mocno się wypozycjonowali w internetach), jednak nie dajcie się zwieść -- to jest ten sam temat, za który UOKiK nałożył 1,2 mln kary.

 Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 4

Niedowiarkom ku przestrodze: UOKiK uznał nałożony na lekarzy przez Naczelną Izbę Lekarską zakaz przepisywania leków homeopatycznych dostępnych wyłącznie na receptę za bezprawne ograniczenie konkurencji -- i zakazując stosowania niedozwolonej praktyki nałożył na NIL karę w wysokości prawie 50 tys. złotych.

Temat wziął się rzecz jasna ze sporu o wyższości Świąt Bożego Narodzenia nad Świętami Wielkiej nocy -- czyli: czy prędzej wykończy cię homeopatia, czy jednak zwykłe "chemiczne" lekarstwo. W toku (jeszcze w 2008 r.) awantury samorząd medyków potępił stosowanie homeopatii i różnych "pokrewnych nienaukowych metod" jako odmianę medycyny alternatywnej "która proponuje stosowanie bezwartościowych produktów o nie zweryfikowanym naukowo działaniu" -- bo oczywiście cała afera ze świńską grypą i szczepionką na H1N1 była stuprocentowo zweryfikowana -- działając rzecz jasna w interesie pacjentów (bo UOKiK działa tylko w interesie producentów tych bezwartościowych produktów -- czego rzecz jasna Izbie nikt by nie śmiał zarzucić ;-)

Mało tego: w ramach lobbowania przeciwko owym czarom-marom Naczelna Izba Lekarska zdecydowała się wystosować apel do parlamentu oraz ministerki zdrowia -- to już mnie naprawdę śmieszy, bo przecież z punktu widzenia NIL skandalem powinno być odkrycie penicyliny, zwłaszcza, że -- cytuję za Wikipedią -- nastąpiło ono przypadkiem, a to w taki sposób, że "w wyniku bałaganu w laboratorium, na resztkach pożywienia zaczęły wzrastać drobnoustroje" (dziś Fleming miałby postępowanie dyscyplinarne za brud w menzurkach i zagniatanie chleba z pajęczyną?)

Dość jednak rzec, że takie zachowanie związku przedsiębiorców jest zdaniem UOKiK (i niżej podpisanego) szczególnie niebezpieczne -- choćby dlatego, że przynależność do samorządu lekarzy jest obowiązkowa, zaś sankcje za naruszenie tej ich "etyki" -- bywają surowe.
Co istotne natomiast -- Urząd zastrzega to w komunikacie dla prasy -- w toku postępowania nie badano właściwości leczniczych tych preparatów: zadaniem UOKiK jest li tylko rozbijanie porozumień kartelowych i innych zmów, których celem jest ograniczanie dostępu do legalnie dopuszczonych do obrotu produktów.

Naczelna Izba Lekarska może się odwołać od decyzji Prezeski Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dla porządku: tu link do decyzji DOK-6/2011 z 25 lipca 2011 r.) -- ja zaś mam nadzieję, że to zrobią. Co nie znaczy, że mam nadzieję, że w odwołaniu odniosą sukces (co nie oznacza, że mam merytoryczne zdanie nt. wyższości bądź niższości homeopatii).
 

PS na obrazku: sympatyczna homeopatyczna gąsieniczka.