Oceń wpis  oddane głosy: 6 / 0

Jedno z ciekawszych pytań kierowanych do redakcji w kontekście realizowania Waszych wydawniczo-redakcyjnych ambicji (litości, zanim zadacie jakieś elementarne pytanie: spytajcie Gógla co Wujek Olgierd już o tym napisał...) brzmi: co to jest ta cała autoryzacja, do czego mnie zmusza a czego i komu mogę odmówić?
Temat faktycznie ciekawy, a z tego co widzę nawet rzecznicy prasowi różnych instytucji albo mało o niej wiedzą, albo są na tyle wyszczekani, że próbują sterować prasą.

Będzie prosto i w punktach, bo tak lubię:

• jest: zgodnie z art. 14 ust. 2 pr.prasowego autoryzacja polega na obowiązku uzyskania akceptacji osoby udzielającej informacji, na jej żądanie, dosłownie cytowanej wypowiedzi, o ile nie była ona wcześniej publikowana;
• na żądanie: nie musicie prosić się o autoryzację, nie musicie informować o prawie do autoryzacji (i nie ma to nic wspólnego z etyką -- nieetyczne jest przekręcanie, ale nie pisanie prawdy). Musicie jednak przedstawić słowa, które padły z ust Waszych rozmówców, jeśli chcecie je żywcem przepisać w tekście -- jeśli interlokutor sobie tak zażyczy;
• jeśli wskutek autoryzacji wypowiedź traci zęby, nie traćcie rezonu! -- wprawdzie nie można tego puścić jako cytat, ale zawsze można dać omówkę. Wypowiedź zależna autoryzacji nie podlega, jednak biorąc pod uwagę, że rozmówca może nie być szczególnie zadowolony z takiego obrotu sprawy, koniecznie trzeba mieć stuprocentowy dowód na to, że takie słowa padły;
• nie jest: obowiązkiem przedstawienia do aprobaty całego tekstu, akapitów odnoszących się do tego, o czym rozmawialiście z rozmówcą, wyjaśnienia kontekstu i klimatu tekstu. Celem autoryzacji nie jest bowiem zaakceptowanie kontekstu, w jakim wypowiedź została użyta!
  Także Waszą sprawą jest sposób, w jaki skomentujecie uzyskaną (i autoryzowaną) wypowiedź.
• (Do powyższych punktów muszę od razu dodać zastrzeżenie: uzyskanie autoryzacji bądź brak takiej konieczności nie zwalnia Was z ewentualnej odpowiedzialności za to, co napiszecie);
• w żadnym przypadku nie ma potrzeby: autoryzowania wypowiedzi rzeczników prasowych [dodane] wygłoszonych podczas konferencji prasowych (taki jego los -- trzeba zawsze uważać), w zasadzie nie ma też potrzeby autoryzowania wypowiedzi, które faktycznie zostały sporządzone przez rozmówcę (mam na myśli wywiady przeprowadzone poprzez korespondencję, np. e-mailem).
  Nie ma także konieczności autoryzowania wypowiedzi wcześniej opublikowanych, i to bez znaczenia: przez inne czasopismo, bądź np. w oficjalnym serwisie danego urzędu czy przedsiębiorstwa;
• jeśli przedstawiacie wypowiedź do autoryzacji -- jeszcze raz: autoryzuje się wypowiedź, nie cały tekst -- wyznaczcie rozsądny termin na przysłanie uwag i poprawek. Rozmówca nawali, nie przyśle zastrzeżeń w wyznaczonym czasie? To oznacza, że nie ma zastrzeżeń, można puszczać (uwaga -- powyższe nie dotyczy sytuacji, kiedy Wasz termin jest beznadziejnie krótki bądź w odpowiedzi dostaliście informację, że będzie potrzeba trochę więcej czasu);
• i na zakończenie: naruszenie obowiązku autoryzacji wypowiedzi jest przestępstwem zagrożonym grzywną bądź karą ograniczenia wolności (art. 49 pr. prasowego).
  Lecz nie cieszcie się Wy, którzy pomyśleli, że nie występując do sądu o rejestrację czasopisma macie problem z głowy: zgodnie z art. 54b pr. prasowego przepisy o odpowiedzialności dziennikarzy mają zastosowanie do "naruszeń prawa związanych z przekazywaniem myśli ludzkiej za pomocą innych niż prasa środków przeznaczonych do rozpowszechniania, niezależnie od techniki przekazu, w szczególności publikacji nieperiodycznych oraz innych wytworów druku, wizji i fonii" -- cokolwiek może to oznaczać ;-)