Oceń wpis  oddane głosy: 4 / 1

Kiedy dwa miesiące temu zastanawiałem się skąd takie a nie inne poglądy GIODO na temat publikacji zdjęć prywatnych osób w portalu Nasza Klasa nie sądziłem, że ten organ może zabrnąć aż tak głęboko w absurd. Dziś dochodzę do przekonania, że dla zatuszowania jednego błędu organ ten jest w stanie dopuścić się błędu kolejnego.

Przypomnijmy, że w sprawie dotyczącej zdjęć 'zwykłego człowieka', które zostały wbrew jego woli rozpowszechnione (i podpisane) w ulubionym serwisie społecznościowym Polaków, Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych stanął na stanowisku, iż uprawnienie do przetwarzania danych wynika z art. 23 ust. 1 pkt 5 ustawy o ochronie danych osobowych, tj. uprawniony cel realizowany przez administratora danych. Cel ten miałby polegać na tym, że spółka świadczy usługi przechowywania danych na podstawie zlecenia osób trzecich.
Pogląd ten spotkał się wówczas ze zdecydowaną krytyką, można choćby przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 marca 2006 r. (I OSK 628/05), z którego wynika, iż nawet ów uzasadniony cel administratora nie może stanowić podstawy do udostępniania danych osobowych bez zgody zainteresowanego.

Pełną treść decyzji GIODO z 3 września 2008 r., DOLiS/DEC 515/08/22857 można poznać w serwisie Piotra Waglowskiego.

W odpowiedzi na wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Inspektor Danych Osobowych wydał decyzję, która stanowi odważne przecięcie węzła gordyjskiego. Inspektor odważnie przyznaje, iż pierwotnie (w decyzji z 27 maja 2008 r.) przyjął, że wprawdzie 'informacje o imieniu i nazwisku Skarżącego, w połączeniu z informacjami o nazwie i adresie szkoły podstawowej oraz oznaczeniu klasy, do której uczęszczał, wraz z jego wizerunkiem z 1978/1979 roku, umożliwiają identyfikację Skarżącego, tym samym zaś stanowią jego dane osobowe', jednak dziś GIODO musi zweryfikować ten pogląd, albowiem 'Ponowna analiza przedstawionego stanu faktycznego prowadzi jednak do wniosku, że potencjalna możliwość powiązania ww. sekwencji informacji o Skarżącym (...) wymaga zaangażowania niewspółmiernych kosztów, czasu lub działań. Warto przy tym zwrócić uwagę, że imię i nazwisko Skarżącego zostało przypisane do jego wizerunku sprzed lat przez osobę trzecią, w formie komentarza do fotografii i w tym sensie informacja ta nie ma charakteru obiektywnego'.

No dobrze, przypuśćmy, że GIODO ma rację, że faktycznie powiązanie określonej osoby, o określonym imieniu i nazwisku, uczęszczającej ileś tam lat temu do określonej szkoły -- a zatem funkcjonującej w ściśle określonym środowisku -- jest na tyle trudne, że faktycznie można zastosować art. 6 ust. 3 ustawy o ochronie danych osobowych, zgodnie z którym 'Informacji nie uważa się za umożliwiającą określenie tożsamości osoby, jeżeli wymagałoby to nadmiernych kosztów, czasu lub działań'.
Jak jednak zaakceptować takie stanowisko w obliczu tego, że GIODO zaakceptował stanowisko, iż danymi osobowymi są -- pod pewnymi warunkami -- nawet informacje o adresie IP komputera??!

Warto zapamiętać, iż zdaniem GIODO:
imię+nazwisko+zdjęcie+nazwa szkoły =/= dane osobowe
adres IP komputera = dane osobowe

VaGla pisze, że 'środowisko' określa sprawę lakonicznie acz dosadnie: GIODO umył ręce. Ja postawię sprawę wyraźniej: jak to jest, że jeszcze kilka miesięcy temu Inspektor z dużym szumem kontrolował portal, aby po błyskawicznej kontroli -- na konferencji prasowej występował sam Michał Serzycki -- stwierdzić, że wszystko jest tiptop, dziś zaś można odnieść wrażenie, że zdaniem organu Nasza Klasa nie gromadzi i nie przetwarza danych osobowych użytkowników i innych osób...