Oceń wpis  oddane głosy: 2 / 0

Pamiętacie historię pozwu przeciwko Wikipedii? (nb. w sprawie jest apelacja, za parę dni będzie wyrok). Okazuje się, że tego rodzaju roszczenia mogą iść znacznie dalej.

Oto Wolfgang Werle, człowiek, który w 1990 r. zamordował aktora Waltera Sedlmayera -- za co odsiedział 18 lat za kratami (wyszedł w ubiegłym roku na podstawie warunkowego zwolnienia) -- domaga się dziś od Wikimedia Foundation usunięcia jego nazwiska z hasła poświęconego swojej ofierze. Ściśle: usunięcia z anglojęzycznej wersji hasła, bo w niemieckiej wersji hasła nazwiska Werlego już nie ma. Było, ale nie ma, bo jak się okazuje -- za Odrą mają takie prawo, że jak ktoś już swoje odsiedzi i wyjdzie, to nie można mu przypominać jego zbrodni, ani nawet wspominać jego nazwiska w kontekście popełnionego przestępstwa. Zaś niemieckie sądy potrafią chronić nawet prywatność niekwestionowanych morderców...
(W sumie muszę przyznać, że to bardzo wygodne: ciekaw jestem, czy rodziny Himmera, Hoessa czy Dirlewangera też mogą liczyć na taki przywilej?)

Mordercy -- przypomnijmy: facetowi, który został prawomocnie uznany winnym i który nie zaprzecza swojemu udziałowi w zabójstwie -- nie wystarczy, że jego rodacy nie poczytają o jego związkach ze śmiercią Sedlmayera Teraz chce, żeby nazwisko Wolfgang Werle całkowicie zniknęło z annałów internetu -- i pamięci ludzkiej? -- w zestawieniu z osobą swojej ofiary. W tym celu wynajął prawników z kancelarii Stopp&Stopp, oni zaś wysłali do Wikimedia Foundation wezwanie do usunięcia nazwiska sprawcy (warto poczytać ten lakoniczny acz wymowny dokument).

Oto próbka argumentacji, która kładzie mnie na łopatki:

Jego [tj. Wolfganga Werle] rehabilitacja i dalsze życie poza system więziennictwa jest poważnie zagrożone wskutek waszej niechęci do anonimizacji wszelkich artykułów związanych z zabójstwem Pana Waltera Sedlmayra oraz zaangażowania naszego klienta [w tę zbrodnię].

Równocześnie pełnomocnicy Werlego winszują sobie, w imieniu mordercy, nie mniej niż 5100 euro tytułem każdego naruszenia jego praw, zastrzegają możliwość dochodzenia zadośćuczynienia za "emotional suffering" wyrządzone mu wskutek ujawnienia jego nazwiska oraz, last but not least, zgłaszają żądanie zwrotu poniesionych kosztów adwokackich.

Chociaż od bezskutecznego upływu terminu zakreślonego przez Stoop&Stoop minęły już prawie dwa tygodnie, Wikimedia Foundation nie zareagowała.

W interesujący sposób sprawę komentuje Electronic Frontier Foundation: jeśli gdziekolwiek wprowadzone przepisy o cenzurze będą obowiązywać na całym świecie, tylko dlatego, że dzięki powszechnemu internetowi można słowa te przeczytać w każdym miejscu, to wkrótce nie będziemy mogli zapoznać się z np. z prawdziwą historią Falun Gong -- tylko dlatego, że nielegalny reżim chiński sobie tego nie życzy.

Myślę, że faktycznie warto wziąć to sobie do serca. Nawet jeśli jest się administratorem polskiej Wikipedii i ma muchy w nosie -- przypomnijmy sprawę ex-księdza Węcławskiego aka Tomasza Polaka i jego żony to podobny przypadek; szkoda, że tu zwyciężyła potrzeba autocenzury.