Wiedziałem, że o aferze z finansowaniem Prawa i Sprawiedliwości nie warto nic pisać, dopóki nie odezwie się Najjaśniejszy Panicz. Długo nie trzeba było czekać, premier wrócił z wakacji i wygłosił spicz, z którego jednoznacznie wynika: niechaj się PKW nie waży ręki na partię unieść, ponieważ ręka ta będzie niechybnie odrąbana.

Partia nie ma sobie nic do zarzucenia. Ot, przychodziły różne dziwne pieniądze, liczykrupa odkładał je na osobną kupkę i odsyłał, ale PiS jako najukochańsza partia Polaków miała taką masę wpłat, że nie zdążyli z tym na czas. Dziwne, że nie padło hasło o prowokacji - ja bym w pierwszym rzędzie na to zwrócił uwagę (komu bowiem może najbardziej zależeć na skompromitowaniu PiS w ten sposób, jeśli nie wrogom partii?)
Dziwię się także, że Państwowa Komisja Wyborcza nie została oskarżona o sprzyjanie układowi - przecież nie przez przypadek informacja o karze pojawiła się zaraz po tym, jak telewizyjne reklamówki PiS przypomniały o dwulicowości PO w sprawie przyjmowania kasy z budżetu.
Być może przeoczenie, być może efekt lepszego humoru premiera. Nieważne. Pecunia non olet, więc partia będzie się odwoływać do Sądu Najwyższego.

Mnie w całej sprawie drażni jedna acz dość zasadnicza sprawa: zachłanność wszystkich naszych polityków na pieniądze. 560 darmozjadów bierze całkiem niezłe wypłaty z kancelarii Sejmu i Senatu, tysiące ich kolegów ma ciepłe posadki w licznych Agencjach, Funduszach, Urzędach i Komitetach, dziesiątki tysięcy rajcuje, burmistrzuje, wójtuje, dołóżmy do tego szmal na biura poselskie, przeloty, podróże i inne kurwokonferencje w Gujanie, a roztoczy się przed nami wspaniały obraz publicznego nieróbstwa za ciężkie - ale, a jakże, publiczne - pieniądze.
I jeszcze mamona na aparat partyjny i zwrot kosztów kampanii.
Wychodzi na to, że furda wszystkie afery Bagsika i Gąsiorowskiego, co tam Grobelny i cała reszta przekręciuchów - chcesz bezpiecznie i w aureoli zbawcy Narodu przyssać się do budżetu, załóż partię polityczną. Wszystko co ci grozi to utrata mandatu bądź - alternatywnie - łaska siedzenia w ławie poselskiej obok Andrzeja L.

Jako libertarianin z przekonania i monarchista w głębi duszy mam taki układ w głębokim poważaniu. Partyjniactwo mierzi mnie setnie, chętnie zakazałbym działania wszelkich partii w takim kształcie, a ściśle: zrównał je w prawach z innymi stowarzyszeniami. Chcesz się bratać z kimś bo masz podobny pogląd na politykę - proszę bardzo, ale nie oczekuj, że będziesz miał przez to więcej do powiedzenia niż Sojusz Zjednoczonych Miłośnicy Owczarków Belgijskich bądź Wszechpolski Klub Użytkowników Aparatów o Nazwie Pentax. A jak będziesz miał dobry pomysł to niech ci prywatny sponsor uchyli trzosa (w nowomowie zwie się to "grantem"), może w swoim partyjniactwie uda się załatać parę dziur albo dokarmić biedne sikorki zimą.

Powiecie Moi Wielce Czcigodni Czytelnicy, że to niemożliwe, że demokracja, że przedstawiciele, że obawa korupcji etc. etc. Odpowiem: wiem, że demokracja, że przedstawiciele, ale korupcji nie da się zwalczyć jej zalegalizowaniem; proszę zwrócić uwagę, że przepisy o finansowaniu partii uchwalili sobie sami politycy, słusznie myśląc "co będziemy ryzykować, że nas złapią, ustalimy, że ileś tam się należy rok w rok z budżetu, to nas nikt nie oskarży". I przypomnę, że poprzednia ustawa o partiach politycznych to było bodajże osiem krótkich, prostych acz treściwych artykułów, żadnego przyssania się do budżetu.

Tymczasem premierowi nawet obecna ustawa się nie podoba, bo za łatwo można partię od tego koryta oderwać. Wstyd i okropność.