Oceń wpis  oddane głosy: 1 / 3

cytat na dziś: "Publikacje prasowe ukazujące się wyłącznie w formie elektronicznej podlegają rejestracji na zasadach określonych w art. 20". (art. 20a projektu ustawy o zmianie prawa prasowego).

Przyznam, że kołomyja z nie-obowiązkiem rejestracji serwisów internetowych wcale mnie nie dziwi. Pierwszy to raz, że polityk -- poseł, minister, prezydent -- zaprzecza własnym słowem temu, pod czym wcześniej się podpisał? A czy dotyczy to tylko deklaracji składanych w czasie kampanii wybroczej?
Otóż nie; jak dobrze wiemy, polityk może się mylić i zaprzeczać samemu sobie w zasadzie cały czas, i to bez konsekwencji. Powtarzam: bez konsekwencji.

Interesują Cię złote myśli autora Lege Artis? Bądź na bieżąco dzięki serwisowi TwitterCzytając propozycję nowelizacji prawa prasowego nie mam wątpliwości: Minister Kultury postanowił "coś zrobić" z tym całym internetem. Stąd propozycja dopisania art. 20a, zgodnie z którym obowiązkiem rejestracji w rejestrze dzienników i czasopism prowadzonym przez sądy okręgowe objęte będą "publikacje prasowe ukazujące się w formie elektronicznej".
Jeśli prawo wejdzie w życie nie będzie wątpliwości: publikujesz prasę w formie elektronicznej? No to trzeba się zarejestrować.

Zacznijmy od tego, co nie budzi wątpliwości. Praktycznie nie zmienia się definicja prasy (art. 7 ust. 2 pkt 1 prawa prasowego). Nadal będą to publikacje periodyczne, które nie tworzą zamkniętej, jednorodnej całości, w szczególności: dzienniki i czasopisma, a także "także wszelkie istniejące i powstające w wyniku postępu technicznego środki masowego przekazywania"; po zmianie -- która jest o tyle zbyteczna, że ów postęp techniczny już teraz obejmuje także elektronikę i internet -- będzie wprost powiedziane, iż prasą są także "publikacje prasowe ukazujące się w formie elektronicznej".
Tyle dobrego w zmianie, że nie będzie odtąd wątpliwości czym jest serwis internetowy: nie jest dziennikiem lub czasopismem, jest to po prostu publikacja ukazująca się w formie elektronicznej.

Na Twitterze jest już także Money.plOwszem, można się czepiać, że ustawa nie definiuje pojęcia "publikacji prasowych" (choćby w kontekście nieszczęsnego art. 20a) -- niejasność bierze się z tego, że zapisana w ten sposób definicja może być odczytana jako "prasą są publikacje prasowe w formie elektronicznej" (pachnie mi to definicją idem per idem), zaś powinno być "prasą są publikacje periodyczne w formie elektronicznej" -- ale powiedzmy sobie szczerze: oczywiste pojęcia nie wymagają definiowania, zaś przywarą współczesnej działalności normatywnej jest próba zdefiniowania wszystkiego jak leci.

Nie powinniśmy mieć także trudności z prawidłowym rozszyfrowaniem pojęcia "formy elektronicznej" takiej publikacji. Forma elektroniczna nie jest także zdefiniowana w ustawie o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (och, ten akt też krytykowałem...), jednak można to sobie zrekonstruować leksykalnie.
Będzie to, w mojej ocenie, każda forma publikacji informacji korzystająca ze środków komunikacji elektronicznej (art. 2 pkt 5 ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną), czyli także magazyny tworzone w formie plików PDF (przysłowiowe i bardzo ładne Moje Jabłuszko), ale i np. publikacje na nośnikach "stałych", jak płyta CD czy DVD, pędrak (hmm gazetka rozpowszechniana na pędraku -- tego chyba jeszcze nie było?), etc.

Bez wątpliwości: jeśli posłowie przegłosują ustawę w takiej formie, klepnie ją Senat, a prezydent podpisze, wszystkie tego rodzaju publikacje elektroniczne podlegać będą obowiązkowi rejestracji w sądzie...
...ale jest pewne zasadnicze ale: zmieniony art. 45 prawa prasowego (zmieniony o tyle, że sankcją za brak rejestracji ma być odtąd "tylko" grzywna) nie przewiduje penalizacji publikowania w formie elektronicznej bez stosownej rejestracji. Jak wół stoi tam bowiem, iż karze tej podlegać będzie -- bez zmian -- ten, kto wydaje niezarejestrowany lub zawieszony dziennik lub czasopismo.

Tutaj można poczytać o dawniejszej wpadce legislacyjnej Ministerstwa Kultury Przypomnijmy, że zgodnie z lekko zmienioną definicją publikacje elektroniczne to coś innego, niż dziennik czy czasopismo, a skoro ma być kara tylko za wydawanie niezarejestrowanego dziennika czy czasopisma -- nie lękajcie się: nikt nie zapłaci ani grosza za brak rejestracji blogaska czy serwisu internetowego.

Jest jeszcze jedna ciekawostka. Znowelizowany -- dzięki VaGla, za zwrócenie uwagi -- art. 27 ust. 3 nakłada także na internautów obowiązki w zakresie impressum, ograniczony wprawdzie do podania danych wydawcy, adresu redakcji i nazwiska naczelnego, miejsca i daty wydania (hmm dobrze, że zwykle piszę z Wrocławia) oraz -- tu kwiatek najlepszy (stąd eksperymentalny tytuł dzisiejszego wpisu) -- bieżącą numerację.
Bieżącą numerację -- czego? To, co jest proste w przypadku zamkniętych publikacji (PDF, e-biuletyny), już w przypadku portalu, którego główna strona zmienia się kilka albo i kilkanaście razy dziennie -- co będzie miało swój numer bieżący? Kolejna jedynka, kolejny dzień?

Na zakończenie warto odnieść się do wczorajszych słów ministra Zdrojewskiego (którego bardzo cenię za dekadę wrocławskiej prezydentury). Minister powiedział ponoć w czasie konferencji prasowej, że plotki o obowiązku rejestracji blogów i stron internetowych są dalece przesadzone, ponieważ nie taki jest cel i treść ustawy: ma ona dotyczyć tylko tych publikacji, które spełniają wymogi charakterystyczne dla prasy drukowanej.
Niestety, nie mogę się zgodzić z ministrem Zdrojewskim. Wystarczy zajrzeć do definicji prasy, aby się przekonać, że publikacje w formie elektronicznej są tam niezależnym przedmiotem prawa od dzienników lub czasopism. Co innego, jakby Ministerstwo Kultury pokusiło się o przebudowanie pojęcia dziennika oraz czasopisma oraz odniesienie się do dzienników i czasopism wydawanych w formie elektronicznej -- ale tego nie ma.
Nie inne wnioski nasuwa lektura art. 20a.

Co więcej -- to już naprawdę zabawne -- śmieszy mnie uzasadnienie konieczności zmian. Minister miał rzekomo powiedzieć, że "wprowadzenie tego przepisu wynika z orzeczenia Sądu Najwyższego, który w 2007 r. nakazał rejestrowanie pism ukazujących się w formie elektronicznej w internecie". Zaraz, zaraz, od kiedy to orzeczenia sądu określają konieczność dostosowania prawa do tych orzeczeń?!
Jakby minister miał taki problem z postanowieniem (omówiłem je prawie 2 lata temu), to załatwiłby sprawę krótkim przepisem, zgodnie z którym NIE byłoby trzeba rejestrować żadnych publikacji internetowych. Ale nie -- jednak trzeba.

No cóż, mam wrażenie, że minister naprawdę nie czytał przedstawionego przez siebie projektu. Albo nikt -- czyżby znów problem z biurem legislacyjnym Ministerstwa Kultury? -- nie zastanawia się, że szajsowate prawo to też prawo, ale później można się najeść wstydu (i nie tylko).